De tweede dag van het CHDI congres ging over het onderwerp van DNA reparatie, en de posterpresentaties (ruim 100) door de aanwezigen.

Maar dit werd vooraf gegaan door een werkbespreking van ondergetekende met de betrokkenen van CHDI, om de voortgang en plannen te bespreken van ons onderzoek. Dan zit je met 4 CHDI medewerkers door alle resultaten te gaan, plannen te bespreken, en ook nieuwe lijnen te bespreken. Altijd spannend want CHDI is een uitzondering vergeleken met andere foundations, met onderzoekers en pharmaceuten aan boord die allemaal hun mening hebben, en volhardend kunnen zijn.

De ochtendsessie ging ondermeer over de verschillen in leeftijd waarop de ziekte zich openbaart bij gelijke CAG repeat. Sommige families krijgen de eerste symptomen pas laat, andere families eerder, terwijl de mutatie hetzelfde is. Vorig jaar bleek dat dit kan komen door verschillen in DNA reparatie.

Bij het ouder worden lopen cellen DNA schade op. Zeker de hersenen, met zenuwcellen die veel zuurstof gebruiken en actief zijn. Dat kan leiden tot schade aan de erfelijke code, het DNA, en dat kan een cel meestal goed repareren. Toch verschilt die efficiëntie per familie, en krijgen sommigen door een minder efficiënt DNA reparatie systeem eerder last van schade.

Nu bleek dat het Huntington eiwit zelf betrokken is bij de reparatie van DNA. Het zit in een soort complex van enzymen die het DNA langsloopt en bij schade op de rem trapt, waardoor enzymen ter plekke die schade repareren. Door de mutatie in het Huntington eiwit loopt dat herstel minder efficiënt. En moeten er verschillende reparatie-enzymen bijspringen... en die efficiëntie is genetisch bepaald en verschilt dus per familie. Toch weer een stuk van de puzzel opgelost over het werkingsmechanisme van het Huntington eiwit zelf.

Ook was er een mooie presentatie over ‘pharmaceutische deep brain stimulatie’. Er zijn zo’n 500 verschillende type hersencellen (!) en die worden nu langzaam aan in kaart gebracht. En wordt gekeken hoe die cellen zich onderscheiden (maken ze specifieke eiwitten aan). Want dan wordt het ook mogelijk om specifieke celtypes te modificeren. Als een celtype dat gevoelig is voor Huntington unieke eiwitten maakt kan er een therapie-op-maat bedacht worden om alleen die cellen te modificeren, en andere cellen ongemoeid te laten. Bij Parkinson wordt deep-brain stimulation gebruikt om een kleine groep cellen te prikkelen, en nu wordt gedacht om specifiek bepaalde cellen bij te sturen met medicijnen, vandaar de term pharmaceutic deep brain stimulation. Dit wordt al toegepast bij autisme en parkinson, nog in het proefdierstadium maar ook snel bij patiënten, en dat wil men graag doortrekken naar Huntington.

De postersessie was gedurende de middag, opgedeeld in blokken. Door toeval had mijn poster nummer 1 en hing het vooraan, in het zonnetje (geen ijsvrij alhier), en was het een drukbezochte poster. Met ons onderzoek waarin we laten zien dat gezond en mutant Huntington eiwit anders gemarkeerd wordt voor afbraak. Dat hadden we al laten zien in gekweekte cellen, maar nu ook in hersenmateriaal, de ultieme controle. Groen licht dus om door te gaan met alle plannen. Met onderaan de poster het logo van CHDI en het Campagneteam naast elkaar ;-)

Het Campagneteam kwam al ter sprake want zo wil Scandinavië ook graag een campagne opzetten, en willen ze leren van het CTH. Het zou mooi zijn als na Nederland en straks België ook andere landen zoiets moois kunnen opzetten!

Veel posters, veel informatie. Ook over onderzoeken door biopharma die tegen clinische trials aanzitten. Met ook een poster van UniQure. Over grote screens met compounds. En over technieken om specifiek een eiwit af te breken, iets dat we in Nederland ook willen opzetten. Door een molecuul te maken die twee eigenschappen heeft: de ene kant herkent het Huntington eiwit, en de andere kant bindt een enzym die efficient eiwitten markeert voor afbraak. Zo kan je artificeel eiwitten markeren voor afbraak. Wordt vervolgd!

Morgen een mooi programma over het m.i. belangrijkste onderdeel: Huntington lowering. Het verlagen van het Huntington eiwit door de afbraak te bevorderen, of de aanmaak te remmen. Met ook een update over de IONIS trial.


(FB van Eric Reits)